कविता -आर्जव 

असंख्य आर्जवा नि  नभास  भेदले असावे 

 आर्त  साद घालशील  मनी ताडले  असावे  

विरह  नित्याचीच   गाथा  ,भेट  परिपाठ घेते

तु दुरस्थ बरी   , जणू  भाळी गोंदले  असावे 

 जरी  मुठीत  बंदिस्त  केले जीर्ण  कल्पित  

 एकाकीपणा  बहाल करीत   निसटले  असावे 

गायले  भुपाळी  दशदिशा पादाक्रांत केल्या 

तूर्तास  बसली  वाचा  , गुपित जाणले  असावे

 

वादळाशी ग  सख्य माझे   ,गर्वाने  उडाले   

क्रूर चेष्टेत  त्याने पंखच   छाटले असावे 

                      

                        मनिषा बांगर -बेळगे