---------------
कडा
--------------
पावसाची रिमझिम सुरु होती ,थंडगार वारा अंगाला झों
बत होता
धुक्यामुळे समोरचे काहीच दिसत नव्हते ....
चालत चालत वाड्यातून कड्यावर कशी आले कळलेच नाही
कड्या जवळचा पार तुला फार आवडतो ना
उंचावरून गाव किती सुंदर ,मोहक वाटते ना
चहू बाजूनी तपकिरी रंगाची कौलारू घरं
कौलारूला खट्याळ स्पर्श करणारी उंबराची झाडं
कच्ची ,पिकलेली उंबरं... झाड हळूच कौलारावर सोडतं
आणि तीच उंबरं घरंगळत पुन्हा झाडाच्या पायाशी येतात
हा मनोहर खेळ पाहण्यात तू तासनतास कड्यावर बसून रहायचास
वरती निळे निळे आभाळ...निळाई चे प्रतिबिंब कड्या लगत असलेल्या समुद्रात पडायचे .
समुद्र आणि आभाळ एकमेकात मिसळून जातात
समुद्र पासून गावाचे रक्षण करणाऱ्या या कड्याचा तुला फार गर्व वाटायचा
..असचं दुसऱ्यासाठी जगावे .....पुढच्या जन्मी मी कडा व्हावे
तुझ्या या बोलण्याचे मला हसायला यायचे ..डोळ्यात पाणी येईपर्यंत हसायचे
तुझ्यासारखा सैन्यात असणारा जवान इतका हळवा असू शकतो ....
हिरवाईने नटलेला हा कडा ,तुझ्या माझ्या प्रीतीचे प्रतिक वाटतो मला
पण तुझ्या जाण्याने इथले सौंदर्य जराही कमी झालेले नाही
अजून तसेच दिसते गाव ,पण तू मात्र बदललास
... मात्र इथे उदासीनता असते ,पण ती हि माझ्यापुरतीच
कधी कधी मी एकटीच येते इथे
कड्यावर चढून आले कि मी एकटी नसते
तुझ्या आठवणी करतात ना .... माझी सोबत
कड्यावर दाट धुके पसरायचे तेंव्हा आपण धुक्यात लपंडाव खेळायचो
आताही धुके पसरले कि मी अंगठा तुटलेल्या चपला घालून तुला शोधायला बाहेर पडते
येशील का रे परत नवीन चपला घेऊन ...ना नको चप्पल ....तू असाच ये...
येशील ना .....वाट पहातेय
परवा तुझी म्हातारी आई आली होती ...मला कुशीत घेऊन खूप रडली ......
मी हि माझ्या भावनांना वाट करून दिली ...दोघी बराच वेळ निशब्द बसून होतो ..
म्हातारी खंगलेली वाटली ,गाल खोबणीत बसले ...तोंडात दात राहिले नाहीत ...डोळे खोल गेलेत ...पण चमक कायम आहे
तुझ्या आईच्या आणि तुझ्या डोळ्यात मला फरक वाटतच नाही ..
या वेळेस तुझी आई लग्न कर नाही म्हणाली ..जीव भांड्यात पडला ....काय घ्या तुझी शप्पथ घातली असती तर ..
पण थोडे पैसे देवून गेली ...मी हि हक्काने घेतले ...हा महिना खाण्याचा प्रश्न मिटला ..तोपर्यत तू येशीलच
पण आजकाल माझ्या विश्वासाला चरे पडू लागलेत ....काल कड्यावरून दरड कोसळली म्हणे ...
सगळा कडा कोसळला तर ,अख्खा गाव जाईल त्याखाली ...नाही नाही असे होणार ..मला विश्वास आहे ...तू येशील ..
पुन्हा कड्यावर जाऊ धुक्यात लपंडाव खेळू .....
येशील ना....... वाट पाहतेय
-------------------------------मनिषा बेळगे
धुक्यामुळे समोरचे काहीच दिसत नव्हते ....
चालत चालत वाड्यातून कड्यावर कशी आले कळलेच नाही
कड्या जवळचा पार तुला फार आवडतो ना
उंचावरून गाव किती सुंदर ,मोहक वाटते ना
चहू बाजूनी तपकिरी रंगाची कौलारू घरं
कौलारूला खट्याळ स्पर्श करणारी उंबराची झाडं
कच्ची ,पिकलेली उंबरं... झाड हळूच कौलारावर सोडतं
आणि तीच उंबरं घरंगळत पुन्हा झाडाच्या पायाशी येतात
हा मनोहर खेळ पाहण्यात तू तासनतास कड्यावर बसून रहायचास
वरती निळे निळे आभाळ...निळाई चे प्रतिबिंब कड्या लगत असलेल्या समुद्रात पडायचे .
समुद्र आणि आभाळ एकमेकात मिसळून जातात
समुद्र पासून गावाचे रक्षण करणाऱ्या या कड्याचा तुला फार गर्व वाटायचा
..असचं दुसऱ्यासाठी जगावे .....पुढच्या जन्मी मी कडा व्हावे
तुझ्या या बोलण्याचे मला हसायला यायचे ..डोळ्यात पाणी येईपर्यंत हसायचे
तुझ्यासारखा सैन्यात असणारा जवान इतका हळवा असू शकतो ....
हिरवाईने नटलेला हा कडा ,तुझ्या माझ्या प्रीतीचे प्रतिक वाटतो मला
पण तुझ्या जाण्याने इथले सौंदर्य जराही कमी झालेले नाही
अजून तसेच दिसते गाव ,पण तू मात्र बदललास
... मात्र इथे उदासीनता असते ,पण ती हि माझ्यापुरतीच
कधी कधी मी एकटीच येते इथे
कड्यावर चढून आले कि मी एकटी नसते
तुझ्या आठवणी करतात ना .... माझी सोबत
कड्यावर दाट धुके पसरायचे तेंव्हा आपण धुक्यात लपंडाव खेळायचो
आताही धुके पसरले कि मी अंगठा तुटलेल्या चपला घालून तुला शोधायला बाहेर पडते
येशील का रे परत नवीन चपला घेऊन ...ना नको चप्पल ....तू असाच ये...
येशील ना .....वाट पहातेय
परवा तुझी म्हातारी आई आली होती ...मला कुशीत घेऊन खूप रडली ......
मी हि माझ्या भावनांना वाट करून दिली ...दोघी बराच वेळ निशब्द बसून होतो ..
म्हातारी खंगलेली वाटली ,गाल खोबणीत बसले ...तोंडात दात राहिले नाहीत ...डोळे खोल गेलेत ...पण चमक कायम आहे
तुझ्या आईच्या आणि तुझ्या डोळ्यात मला फरक वाटतच नाही ..
या वेळेस तुझी आई लग्न कर नाही म्हणाली ..जीव भांड्यात पडला ....काय घ्या तुझी शप्पथ घातली असती तर ..
पण थोडे पैसे देवून गेली ...मी हि हक्काने घेतले ...हा महिना खाण्याचा प्रश्न मिटला ..तोपर्यत तू येशीलच
पण आजकाल माझ्या विश्वासाला चरे पडू लागलेत ....काल कड्यावरून दरड कोसळली म्हणे ...
सगळा कडा कोसळला तर ,अख्खा गाव जाईल त्याखाली ...नाही नाही असे होणार ..मला विश्वास आहे ...तू येशील ..
पुन्हा कड्यावर जाऊ धुक्यात लपंडाव खेळू .....
येशील ना....... वाट पाहतेय
-------------------------------मनिषा बेळगे
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा