मंगळवार, २४ सप्टेंबर, २०१३

रविवारच्या मेजवानीत मनीषा बेळगे ह्यांचे "खाईन तुपाशी" हे सदर ...लज्जतदार ....पहिल्यांदाच "न लिहिलेली पत्रे" मध्ये ....


प्रिय आई,
साष्टांग दंडवत असेच लिहितात मोठ्यांना तूच सांगितले होते. 
आई आज मुद्दामच तुला पत्र लिहितेय .तू म्हणायचीस तू आजकाल लिहिणे सोडलेस काय ? लिहित रहा ,नाहीतर मराठी बोलण्या बरोबर ,मराठी लिहिणे हि विसरून जाशील. तेच तुला सांगतेय असे कधी होऊ शकते.
बोलणे किंवा लिखाण्याच्या बाबतीत विसराळू होऊ शकतो कि नाही ते माहित नाही ,पण खाद्य पदार्थांच्या बाबतीत मात्र होऊ शकते. तू बनवायचीस असे कितीतरी खाद्य पदार्थ मी करायला घेते आणि एखादी स्टेप विसरते.मग फार विचार करूनही आठवत नाही.मग त्यातून एखादा नवीन पदार्थ जन्मास येतो.आता तू म्हणशील हे तर चांगलेच आहे.
मी शोध लावलेल्या पदार्थाचे पेटंट करण्याआधीच तो पदार्थ कुठेतरी उपलब्ध असतो. काहीच कळत नाही , त्याची शोधकर्ता मी ते तत्सम हॉटेल.
नौकरी निम्मित जेंव्हा एखद्या परक्या देशात वास्तव्यास राहून तेथील संस्कृतीशी तेथील राहणीमान ,खाद्य संस्कृती ,कायदे व्यवस्था या सर्वाशी जमवून घेणे कधीच सोपे नसते . ज्यांना जमते ते टिकतात ,अन्यथा मायदेशी परततात.
मला अजूनही आठवते तू माझ्या आखाती देशात जाण्याच्या विरोधात होतीस.
पण बाबा म्हंटले अशी संधी सगळ्यांना मिळत नाही. " अनुभव घेतल्याशिवाय अनुभव व्यक्त करता येत नाहीत " जाऊ दे तिला ,नवीन काही शिकेल आणि तिच्या निम्मिताने आपणही शिकूच.
एकदाचा तू होकार दिला होतास तेही भल्या मोठ्या सूचना सह … एकतर आपण शाकाहारी आणि तू जातेस तिथे मांसाहार केला जातो. वाळवंटी प्रदेश असल्याने भाजीपाला पिकत नसेल.तू काही झाले तरी मांसाहार करायचा नाहीस आपली संस्कृती जपायची आपल्यापुरते का होत नाहीत सणवार साजरे करायचे. मुख्य सूचना म्हणजे पैसे जास्त खर्च करायचे नाही. (तशी मी खूप खर्चिक आहे असे तिचा गैरसमज आहे तो बहुतेक सगळ्याच आयांचा असावा ) पैशाचे मोल समजले पाहिजे जास्त जरी पैसा मिळाला तरी उधळपट्टी अजिबात करायची नाही.अशा एक न दोन हजार सूचना.
अगदी तुझा शब्द न शब्द स्मरणात आहे. तुझी फार आठवण येते.असा एकही क्षण गेला नाही कि ,तुझी आणि बाबांची आठवन आली नाही.
खरे सांगायचे म्हणजे दुबई मध्ये येण्यापूर्वी ज्या भ्रामक कल्पना होत्या त्या सगळ्या पुसल्या गेल्यात ,आपण जसे चित्र निर्माण केले होते ,त्या अगदी विरुद्ध असे वास्तव आहे.मी इथे बऱ्यापैकी रुळ्लेय. येथील संस्कृतीशी जुळवून घेणे सुरवातीला खूप जड गेले. येथील गंमती जमती,खाद्य संस्कृती मी तुला पत्राने कळवायचे असे ठरलेय. मी तुला नित्य पत्रे लिहित जाईल. आजच्या पत्रात मी तुला अरेबिक लोकांचा एक खास पदार्थ सांगणार आहे. त्याचे नाव " फलाफील " आहे . काळजी नको , तो शाकाहरी आहे.
गंमत म्हणजे गेल्या संक्रातीला मी अरेबिक पदार्थांची थीम ठेवली होती ,आणि विशेष म्हणजे कोणाची हि मदत न घेता मी एकटीने अरेबिक वेज पदार्थ बनवून खाऊ घातले ,माझ्या मैत्रिणी अगदी अचंबित झाल्या होत्या. मी बनवलेल्या पदार्थांमध्ये हमुस , ताहीना ,बसबुशा (स्वीट ), बाबा गनुश (मुत्तबल),फलाफील, खुबुस(पिता ब्रेड) (अरेबिक रोटी ) हे होते . आज मी फलाफील कसे बनवायचे याची रेसिपी देते ,तू नक्की बनवून बघ अन मला कळव कसे बनले होते.खूप सोपे आहे .
फलाफील हे सर्व आखाती देशात स्टार्टर म्हणून खाल्ले जाते.पिता ब्रेड मध्ये सलाड सोबत तहीना पेस्ट टाकून रोल बनवून दिले जाते.
यासाठी लागणारी सामग्री -- १कप रात्रभर भिजून ठेवलेले काबुली चणे ,१ कांदा बारीक कापून ,५ ते ६ लसुन पाकळ्या ,अर्धा कप पार्सले बारीक कापून, पाव कप कोथंबीर,१ चमचा जिरे, काळीमिरी पावडर चवीपुरती ,२ चमचे गव्हाचे पीठ ,तळण्यासाठी तेल, १ चमचा तीळ ,मीठ चवीनुसार
टीप - पार्सले नसतील तर कोथंबीर जास्त घ्या
बनवायची पद्धत -- सर्व जिन्नस एकत्र करून फूड प्रोसेसर मध्ये सरबरीत वाटून घ्या.एक महत्त्वाची गोष्ट यात पाणी घालायचे नाही. हे मिश्रण बनवून फ्रीज मध्ये ठेवू शकता.वरून तीळ घालून हाताने छोटे छोटे गोळे बनवून गरम तेलात तळून घ्या.झाले तयार फलाफील.
गरमागरम फलाफील ताहिना पेस्ट सोबत खा.हि ताहिना पेस्ट पुढच्या पत्रात लिहीन .
तूर्तास विराम
तुझीच मनिषा
 —

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत: